27 juni 2026, Zagreb.
Hoi Elsa en Miro,
Hoe gaat het? Hebben jullie kunnen doen wat jullie voornemens waren? Hoe waren de voorstellingen op het Oerolfestival? Wat een hitte in Nederland, en elders, ook bij ons is het soms niet te harden. Vandaag had ik er echt last van. Mijn hersens deden het nog maar voor vijfennegentig procent. Terwijl ik normaal gesproken met de telefoon in de hand de door S(z)lepke uitgesproken richtingaanwijzingen met succes uitvoer, bakte ik er ineens niks van. Google was ook oververhit, S(z)lepke ook een beetje, vermoed ik. Dus ik heb de telefoon aan Mailai gegeven, en me afgemeld met de woorden: ‘Doe jij maar, mij lukt het niet meer.’ Haar lukte het wonderwel beter dan doorgaans. Dus dat is goed nieuws.
De dagen sinds we in Zagreb zijn en ook die daarvoor waren allerheetst. We sjokken door de stad. Op de eerste dag bleken die musea die wij wilden bezoeken te worden verbouwd. Er zijn ontelbaar veel musea, ik citeer uit een tekst van Mailai: “Het stikt in de stad van de musea. Er is een stropdasmuseum, want we danken ‘de belangrijkste modeaccessoire voor mannen’ aan de Kroatische soldaten uit de zestiende eeuw. De eenvoudige voetsoldaat droeg een linnen lap, de hogeren in rang een bonte sjaal, versierd met kant. Daar is de cravatte uit ontstaan, de das ‘op de wijze van de Kroaten’. Er is een chocolade museum, waar je bij de aanschaf van een toegangsticket een verwenpakket chocolade krijgt en tijdens je bezoek mag snoepen aan chocoladefonteinen. Een martelmuseum. Er is het gehypet museum van verbroken relaties, waar je een verzameling objecten kunt zien en de bijbehorende verhalen kunt lezen van gewonnen mensen van over de hele wereld en hun stukgelopen relaties. Je mag er zelf een object doneren en je verhaal achterlaten. Ik kom in de verleiding om het relaas van hoe we aan onze Muis komen, de auto waarmee we op reis zijn, maar weersta die aandrang …. Er is een selfie museum. Er is een museum voor vergeten verhalen, eentje voor katers – niet katten, maar wat je hebt als je teveel gedronken hebt. Er is een museum waar je je kunt verplaatsen in de wereld van de visueel gehandicapten, een New Wave museum, een treintjes museum, een cannabismuseum en een jaren tachtigmuseum.”
We sjokken door de stad en aan het eind van de middag drinken we twee Americano’s ieder, met twee glazen koud kraanwater erbij en een klontje ijs erin. Steeds op dezelfde plek, in die straat met eindeloos veel terrassen. Mailai ziet Zagreb wel zitten. Ik ben meer van Sarajevo.
Veel plezier tijdens de wandeltocht met je broers.
Groet,
Rhett Trümmer
Rhett Trümmer
PS. Ik heb niet veel geschreven, behalve bovenstaande spontaan (ipso momento) ingegeven regels.
—
In foto’s het beeld dat ik heb van Zagreb.
24 juni 2026 – Zagreb stad 25 juni 2026 – Zagreb stad 25 juni 2026 – Museum voor Naïeve Kunst 26 juni 2026 – Museum voor Hedendaagse Kunst 27 juni 2026 – Zagreb stad.
In foto’s het beeld dat ik heb van Zagreb.
24 juni 2026 – Zagreb stad 25 juni 2026 – Zagreb stad 25 juni 2026 – Museum voor Naïeve Kunst 26 juni 2026 – Museum voor Hedendaagse Kunst 27 juni 2026 – Zagreb stad.

