Ik zag een jochie, een jaar of vier, vijf, verveeld leek het, tegen de buitenste takken van een struikje van een openbaar groenperkje langs het fietspad staan schoppen. Het plantje leed daar niet echt onder, zo te zien. Zijn ouders liepen op enige afstand over het trottoir in zijn richting, met ietwat bezorgde gezichten. Zij kenden hun pappenheimer waarschijnlijk.
Toen hoorde ik iemand vlak achter mij naar het joch roepen, dat hij moest ophouden het struikje te brutaliseren. Het was een vrouw van naar ik schatte rond de zestig op de fiets met een misnoegde uitdrukking op haar gezicht. Nog tweemaal keek zij rijdend om, al brommend over de ‘onopgevoedheid’ van de tegenwoordige peuterjeugd.
Ik vond de reactie van de vrouw op de fiets overdreven: wat wist zij van de gemoedstoestand van het kind, dat nog niet geleerd had zich uit te spreken en een cognitief punt te maken zoals een volwassene. Hoe anders dan met een boos gezichtje wat ongericht schoppen tegen een struikje langs het trottoir kon hij zijn frustratie vormgeven?
Van de vrouw op de fiets verwachtte ik meer begrip. In wat voor frustratiebubbel zat zij? Zij baarde me zorgen. Wat als een oudere persoon zich druk maakt over een kind dat moet opboksen tegen een wereld vol macht over hem waarvan het de ballen begrijpt?
Wat moet zo’n kind met de frustratie van de vrouw over zijn vermeende wangedrag?
Ik weet het, denk ik: 1. oprecht naar haar luisteren; 2. haar aankijken; 3. samenvatten wat zij zegt: op inhoud, en de emotie benoemen; 4. wachten tot zij reageert; 6. blijven samenvatten tot zij rustig is; 7. dan inhoudelijk ingaan op haar probleem.
Ik zou daarom tegen het joch willen zeggen: luister, laat zien dat je luistert, vat samen en stel open vragen. Probeer dingen vanuit haar perspectief te zien terwijl ze haar gevoelens uit. Luister actief, zodat je echt luistert naar wat ze zegt. Als het jouw beurt is om te praten, spreek dan langzaam en kalm, verlaag je stemtoon en gebruik niet-bedreigende lichaamstaal. Dit zal haar aanmoedigen om te kalmeren.
En tegen de ouders van het joch zou ik zeggen: ‘jullie lieveling heeft misschien wel ADHD. Een kind met ADHD heeft extra regelmaat, structuur en duidelijkheid van zijn omgeving nodig. En vooral positieve aandacht. Het is daarbij belangrijk om per situatie te bekijken wat de behoefte van het kind is’. U wist het allemaal al? Dan ga ik u niet verder lastigvallen. Ik wens u veel succes, geduld en liefde!
Temperamentvolle kinderen – Eva Bronsveld – https://www.kinderopvangtotaal.nl/zo-ga-je-om-met-temperamentvolle-kinderen/
Wat moet je doen als iemand gefrustreerd over je is? – https://webwoordenboek.nl/kenniscentrum/wat-moet-je-doen-als-iemand-gefrustreerd-over-je-is
Wat moet je doen als iemand gefrustreerd over je is? – https://webwoordenboek.nl/kenniscentrum/wat-moet-je-doen-als-iemand-gefrustreerd-over-je-is