Conclusie van middelaar Arturo Aquila (28 november 2025)


Arturo Aquila – middelaar
Gijs doet niet aan zelfreflectie. Of hij doet alsof hij niet door heeft dat de toon van Joe de reactie is op de paternalistische toon die Gijs vanaf het begin bezigt.
 Joe is op de man af, direct, stellig, hij komt met ideeën, toont zich creatief, assertief.
Joe’s weerwoord 3 van 19 november 2025 is geen reactie op het weerwoord van Gijs van 19 november 2025 (de reactie op Joe 2 van 18 november 2025). Joe’s weerwoord 3 (de reactie op Gijs’ weerwoord 2) lag klaar toen Gijs zijn weerwoord 3 postte, en werd vlak erna op internet gezet. Joe heeft nog een weerwoord te goed (de reactie op Gijs’ weerwoord 3).
Ook in zijn derde weerwoord is Gijs niet van plan om een moment stil te staan bij de door Joe aangeboden duiding van zijn afbeelding met Mirjam Bikker en Jezus.
 Gijs is in zijn verweer op geen enkel punt overtuigend en veel punten heeft hij niet. In de tweede alinea van weerwoord 2 kwam hij met een onduidelijk verhaal over het afbeelden van ‘mensen als dieren’, ‘Het verbeelden van mensen, die kwade intenties hebben, in de vorm van dieren en beesten is een oude traditie om deze in een kwaad daglicht te stellen.’ Gijs gebruikte daar ook het woord dieren in navolging van Joe. Echter stelt hij het begrip dieren gelijk aan dat van beesten. Terwijl Joe een verschil maakt tussen de dieren en beesten. In weerwoord 3 sluit Gijs aan bij zijn eerdere kritiek, nu met de woorden: ‘politici afbeelden als dieren, … is bepaald geen vriendelijke verbeelding, in mijn ogen’. In het geval van Baudet en De Vos ligt de vergelijking met dieren nogal voor de hand. Weet Gijs niet dat ‘baudet’, in het Frans, staat voor mannetje van de gedomesticeerde ezel? Wat Lidewey de Vos betreft, haar naam rechtvaardigt het om haar voor te stellen als vosje. Niet meer dan een ‘woordgrap’-je. Nu weet Gijs ook meteen waarom alleen deze twee ‘populitici’ als diertjes zijn afgebeeld.
Volgens Gijs ‘blijft (Joe) het punt missen’. Welk punt? Dat de afbeelding met Mirjam Bikker niet kies is; uit de bocht vliegt; vergelijkbaar is met AI-rommel; ongepast; ontmenselijkend; nodeloos kwetsend en grof; smakeloos? Dit zijn persoonlijke meninkjes, – geen argumentatieve punten. Een kwestie van smaak beweert Gijs weer. Gijs’ smaak blijkt vooral te bestaan uit wat nietszeggende en reactionaire oprispingen. Het is Gijs die ‘het punt’ blijft missen.
Gijs ziet Joe’s omgang met Mirjam Bikker als een mislukte grap: ‘net als bij pesten is een grap niet leuk als deze enkel ten koste gaat van degene over wie de grap gemaakt wordt’. Dit is absoluut een luie dooddoener. De zogenaamde ‘grap’ die Joe maakt is origineel, en niet bedoeld als kwetsend, en misschien niet eens zozeer een grap dan wel een metafoor/zinnebeeld, beeldspraak. Dat lijkt maar niet tot het brein van Gijs door te willen dringen. Het vreemde van Gijs is dat hij niet nalaat te beweren dat hij het totaal niet eens is met Bikker: ‘Ik vind haar standpunten over Israël ook verschrikkelijk’ (17 november 2025); ‘Hoezeer ik het ook oneens ben met mw. Bikker’ (19 november 2025). En terwijl de afbeelding van Bikker met Jezus deel uitmaakt van een ‘stemadvies’, die in het geval van Bikker – hét gezicht van de ChristenUnie -, luidt: ‘Stem voor beïnvloeding van de Nederlandse politiek door Israël’, een niet malse beschuldiging aan het adres van de ChristenUnie, kiest Gijs ervoor om op de afbeelding af te geven. Hij vindt de afbeelding immoreel. De afbeelding gaat in tegen wat Gijs als goed, juist of fatsoenlijk beschouwt. In casu Mirjam metJezus is Joe’s doodsimpele boodschap: zij houdt van Jezus, en, zoals herhaaldelijk beargumenteerd: liefde, erotiek en geloof gaan samen. Als Joe zich aan Gijs’ starheid zou ergeren, zou dat logisch zijn. Joe heeft gekozen voor een decente afbeelding van Mirjam Bikker en Jezus, terwijl Gijs het doet voorkomen alsof het om porno gaat. Van bepaalde dingen heeft Gijs geen kaas gegeten.
Gijs stoort zich – kan het ook anders – aan de afbeelding die Joe maakte van Gijs die een scheet op muzieknoten laat (Joe: ‘U liet ons een muzikaal poepie ruiken’). Dit vindt Gijs ‘… het niveau niet echt omhoog krikken.’ Alsof Gijs niet ook scheten laat, net als iedereen, mens en dier, harde en zachte, stinkende – naar rotte eieren riekend -, en soms minder stinkende. Een scheet is een belangrijke levensvoorwaarde, net als eten, drinken en kakken.
 [Terzijde: wie heeft er niet gehoord van de beroemde of beruchte ‘Le Pétomane’, Joseph Pujol, die met het laten van scheten een flinke boterham verdiende.]
Het is de moeite waard om even stil te staan bij het gebruik van het woord ‘toonzetting’ door Gijs in de eerste zin van zijn repliek 3: ‘Over paternaliserend gesproken… uw reactie lijdt daar nogal onder, wat een toonzetting zeg’.
 Toonzetting: (1) gevoel dat je in je woorden of tekst legt; (2) … op muziek gezet …, … tot een muziekstuk gemaakt …
 Wat is er mis met Joe’s toonzetting? Hij blijft buitengewoon beleefd, begint zijn replieken met ‘Beste Gijs’, ‘Lieve Gijs’, en sluit ze af met ‘vriendelijk groet’.
 Ik moet ook denken aan de tweede betekenis van het woord, de ‘getoonzette’ scheet die Gijs laat op Joe’s spotprent. Heeft Gijs bewust of onbewust het woord toonzetting gebruikt? Gijs vindt de spotprent van Joe waarop hij Gijs een scheet latend afbeeldt met achter zich aanslepend een ‘tekensleep’, bedoeld om struikgewas te zuiveren van teken, van een bedenkelijk niveau. Maar ook hier gaat het om een metafoor. Op de sleep zitten/liggen zijn likers-teken, zeven, voornamelijk lieden uit zijn vakgebied (de therapeutische zorggemeenschap, Gijs is psycholoog), ‘goeie’, brave mensen, die weten wat goed, fatsoenlijk en behoorlijk is.
 Voor hen is LinkedIn een vitrine om zichzelf in te exposeren. (Facebook is dat niet echt (meer, of nooit geweest voor deze respectabele lieden); Twitter/X natuurlijk ook niet (meer); TikTok, nee, niet voor de ‘volwassen’ elite die zij vertegenwoordigen (misschien ooit?); Instagram, nou ja, nee dus, of, weet niet.) Voornamelijk doel van accounthouders op het ‘serieuze’ LinkedIn-communicatiemiddel is: berichtjes van anderen, die veel likejes – duimpjes, vind-ik-leuks en hartjes – genereren, te herplaatsen, zodat de vele likejes/waarderinkjes van die anderen ook een beetje op hen afstralen. Ze komen zelden zelf met een idee, soms met een halfbakken, lui adviesje. De meeste personen met een LinkedIn-account venten zich uit ter meerdere ere van zichzelf. [Naar een ‘baan’ hoeven ze niet te zoeken, want ze zitten volledig gebakken, verdienen te veel en besteden dat vooral aan zichzelf, in plaats van have en goed weg te schenken aan de armen, behoeftigen en noodlijdenden, en te proberen de armoede in de wereld te verhelpen. Het zijn top portverteerders, slaven van het kapitalisme.] Of om met Marian Donner te spreken, die het mild verwoordt: “We leven in een aandachtseconomie, zoals al zo vaak is gezegd. Social Mediaplatformen zijn als het ware één groot podium waarop iedereen zich etaleert, zo van ‘kijk naar mij!’, terwijl algoritmen, ophef en steeds extremere content het publiek zo lang mogelijk vasthouden. Het draait om hartjes en likes, en voor bedrijven om data en reclame-inkomsten”. Viva Marian
Gijs heeft genoeg van de pennestrijd (bij gebrek aan argumenten) en verlaat het strijdtoneel met een sleets ‘Fijne dag verder’. Hij zal niet meer reageren op het sterke pleidooi van Joe – weerwoord 3.
Zoals gezegd, Joe’s weerwoord 3 is geen antwoord op Gijs’ tirade in weerwoord 3, maar een poging om Joe’s stelling – dat liefde, erotiek en geloof wel degelijk samengaan, Joe noemt het de drie-eenheid van menselijk-zijn –, met goede argumenten verder te onderbouwen. Hij citeert Astrid Kremers, een seksuoloog, (‘Seksualiteit en intimiteit binnen religie en relatie. …’ 16 november 2025). En uit een artikel in de Trouw van Marianne Vonkeman: Zonder erotiek kun je de kerk beter sluiten, Trouw, 14 mei 2005. En naar een essay van dr. Frank G. Bosman: God houdt van seks, Kleine theologie van de erotiek, besproken door Paul Delfgaauw op de site godenmensen.com).
Arturo Aquila (28 november 2025)

Betekenis van enkele woorden, begrippen, gezegden
– Aandachtseconomie, voorbeelden: Waarschijnlijk wil je meer tijd besteden aan je familie, een bepaald boek lezen, piano leren spelen, of een reis gaan maken. Dat zijn echte, menselijke doelen. Maar als je dan kijkt naar de doelen van de technologie die in de aandachtseconomie wedijvert om onze aandacht, dan zien we die menselijke doelen nauwelijks terug. Die doelen zijn clicks, views en aankopen.
− Behoudend: bekrompen, stijf, kleinburgerlijk, benepen, bourgeois, conservatief, rechts, ouderwets, reactionair, behoudsgezind.
− Burgerlijk: … zó als onder gezeten burgers gebruikelijk is, eerbaar, fatsoenlijk: zich burgerlijk gedragen; burgerlijke genoegens; in ongunstige bet.: niet voornaam, zonder vrijheid van geest, benepen, „bourgeois”: zich burgerlijk aanstellen; burgerlijk denken, spreken; de burgerlijke netheid; …
− Dooddoener: argument dat weinig innerlijke waarde heeft, een algemeen gezegde dat in het bijzondere geval niets bewijst, doch waarop moeilijk dadelijk een afdoend antwoord is te geven, machtspreuk: hij wist hem met een dooddoener af te schepen.
− Joseph Pujol (Marseille, 1 juni 1857 – Toulon, 8 augustus 1945) was een onder de artiestennaam Le Pétomane werkende petomaan. De naam is afgeleid van het Franse werkwoord péter (scheten laten). Pujols uitgebreide repertoire omvatte onder meer de Marseillaise, bekende melodieën zoals Au clair de la lune, imitaties van blaasinstrumenten zoals de tuba.
− Mening: idee, oordeel, opvatting, standpunt, denkbeeld, gezichtspunt, opinie.
− Op de man af iets zeggen: precies zeggen waar het op staat.
− Op de persoon spelen/Argumentum ad hominem/op de man spelen (niet op de bal) – De term werd door John Locke gebruikt in zijn werk An essay concerning human understanding (1690). Hij zag een ‘argumentum ad hominem’ (…) niet als drogreden, maar als term om aan te geven dat er een inconsequentie zat in de argumenten die door de discussiepartner waren aangedragen; een directe persoonlijke aanval …
− Persoonlijk: iemands persoon betreffende.
− Reactionair: burgerlijk, bekrompen, stijf, kleinburgerlijk, benepen, bourgeois; conservatief, ouderwets, behoudsgezind; rechts.
− Sleep: een sleep is het verlengstuk van een jurk dat over de grond sleept; verlengt de lichaamsgestalte opzettelijk en verleent de drager een waardig voorkomen.
− Sleep: sluier, menigte.
− Tirade: veelal theatraal of retorisch uitgesproken en omslachtig geheel van woorden, dat op het eerste gehoor indrukwekkend is, doch bij nadere ontleding zonder veel inhoud blijkt te zijn; holle frase.
− Toonzetting: gevoel dat je in je woorden of tekst legt; (tekst) die op muziek gezet is, die tot een muziekstuk gemaakt is.

Onder voorbehoud van verschrijvingen, typefouten, en dies meer – info@tabugalerie.nl