Elsa en Miro (12 juli 2026, Scheidt)

12 juli 2026, Scheidt
Hoi Elsa en Miro,
Naarmate we het Rijke Noorden (Oostenrijk, Duitsland en straks weer Nederland) verder inrijden, krijgen we meer reacties als van de conductrice waarover je schreef. Mensen in het Rijke Noorden zijn toch vaker onaardig, komt het me voor. In de Balkanlanden deden we goede ervaringen op met mensen. Ook in Frankrijk zijn mensen open en in voor een blijmoedig kort gesprekje, (slechts in een enkel geval was het korte geprek minder jolig); en ook in Italië was men lief en opgewekt. Maar de keren dat het botste laten een diepere afdruk achter op de ziel, dat is het probleem. Naarmate ik vaker de zin ‘Tourist go home’ en ‘Tourist fuck off’ las, op muren gekalkt, met zwarte verf (in plaats van in wat vrolijkere kleuren), een keer was het: ‘we love pesto, but we hate tourists’, nam mijn droefheid toe[1]. Waar komt de behoefte aan het afzeiken van anderen vandaan? Achter de meeste agressie zit frustratie, zegt Peter Spelbos[2] (hij zal niet de enige zijn − zal het niet enkel van zichzelf hebben). ‘Agressie is gedrag wat iemand inzet om − bewust of onbewust − iets kapot te maken, een ander schade te berokkenen, en/of duidelijk te maken wat hij wel of niet wil. Het gedrag overschrijdt de grenzen van wat algemeen acceptabel is in dit soort situaties en roept gevoelens van angst, pijn, verdriet en/of boosheid bij de ander op’[3]. Ik denk aan de keren dat ik zelf agressief was tijdens mijn leven. Ik probeer het tij te keren. Voor een geoefende katholiek een zaak van biecht, penitentie en absolutie. En dan zijn er nog die vele schitterende koele kerken om in te toeven en daarin eindeloze stoeten beelden en schilderijen, goud en zoete, dikke kind-engeltjes om zich aan te vergapen en troost bij te zoeken/vinden. Maar – och germ[4] – wat moet de mens die niet katholiek is? Ik denk erover om Bhoeddist te worden.
Airco-gewenning
Ik ben er bang voor, voor airco-gewenning. We genoten regelmatig van airco’s de afgelopen drie maanden. In de Balkan vooral en in de auto. Het was dan ook heet. Waar het nog lukte reden we met de ramen open. (Zoals vroeger in India in Jumpie, onze Tata Sumo [of Spacio] die geen airco had [maakjaar 2002, die wij kochten in 2007, en aan Rigzin cadeau deden in 2024]). Een nadeel van met de ramen open rijden is dat hoe harder je rijdt, hoe meer lawaai van buiten, vrijwingslawaai van banden op het wegdek en het stormen door de lucht, hoe harder het dreunen in je gehoorgang, − de holle buis die de oorschelp met het middenoor verbindt (trommelvlies, hamer, aambeeld, stijgbeugel, buis van Eustachius), die uitkomt bij het slakkenhuis, het eigenlijke gehoororgaan. Het oor is een meer dan ingewikkeld orgaan[5].
Maar nu, de laatste twee onderkomens, geen airco’s. Puf, puf, puf. In het vorige, dat van die lieve Sophie, zelfs geen ventilatoren, daar heeft Mailai haar op mogen wijzen in een persoonlijke notitie.  Maar op AirB&B alleen complimenten: “Mooi, knus appartement. Prima bedden. Fijne veranda. Leuk dorp/stadje.” De woning was ruim, de keuken goed ingericht, de bedden goed, de douchecel groot, dus een tien. Slechts een enkele keer heeft Malai een uitbater streng aangepakt. Dat leidde er in één geval toe dat we honderdvijftig euro retour kregen, van de tweehonderd en vijfenzestig die we betaald hadden.
Ik las een paar artikelen over het onderwerp. Het probleem in landen als Nederland is airco-angst, die voortkomt uit het besef dat airco’s veel energie gebruiken en het schadelijke koudemiddel bevat. Dit weerhoudt zelfs de mindergefortuneerden er vandaag de dag niet van om er een aan te schaffen. Er is dus een omslag gaande. Er bestaan goede ‘Tips om het gebruik én verbruik van een airco te verlagen’[6].
Morgen gaat het richting Sint-Michielsgestel, moedertje Dieda. De reis zit erop.
Het onderkomen hier heeft een heel bijzondere badkamer: drie sterren als je het mij vraagt. Met een douchecel met een zitje en een groen ligbad, een bidet, steunen aan de muur bij het toilet, een hele grote wasbak. De rest van het onderkomen verdient waarschijnlijk ook een sterretje. De inrichting is zakelijk, weinig prullaria aan de muur, op en in kastjes, op de grond.
Het vreemdste aan de badkamer vind ik de meer dan manshoge spiegel tegenover de wasbak met nog eens drie spiegels, waarvan de buitenste twee in een hoek op de middelste spiegel staan. Curieus.
Dit is het laatste verslag.
Ik neem me wel voor om af en toe nog wat van me en ons te laten horen.
Lieve groeten,
Rhett Trümmer
—
[1] Droefheid (zn.): verdriet, treurigheid, somberheid, leed, bedroefdheid, rouw, verslagenheid, treurnis, smart, droefenis, triestigheid, afflictie, weedom.
[2] Grip krijgen op boosheid en agressie
[3] Peter Spelbos, zie noot 2.
[4] Het komt voort uit ‘och arme’ (normaal Nederlands), dat weer evolueerde tot ‘och erme’ en vervolgens in spreektaal werd vervormd tot ‘och germ’ (Limburgs). Je gebruikt het dus als je je medelijden wil uitspreken. Visit Zuid-Limburg
[5] Het oor
[6] Tips om het gebruik én verbruik van een airco te verlagen
—
Michas Lahns Ferienwohnung in Scheidt. Interieur Drie sterren badkamer