1 mei 2026, Lyon.
Hoi Leah en Günter,
Na de rust van de Morvan, zitten we midden in Lyon, ruim duizend kilometer van huis. Luchtvochtigheid honderd procent. Bij de vijftien graden temperatuur zit ik al te zweten met de luiken voor tachtig procent gesloten en de verwarming op nul. Vanuit Vermenoux in de Morvan reden we lang over slingerende binnenwegen, met nauwelijks verkeer, door een heuvellandschap met weiden, bossen, witte kudden koeien, kalveren en stieren, en soms schapen, door oude dorpen met oud-Romaanse kerkjes.
We bevinden ons op de dertiende verdieping van een torenflat in een woninkje van vijftig vierkante meter, aan 11 Avenue Roberto Rossellini. Het is genoeg voor vier nachten. Mailai is tevreden over de keuken. Ik worstel met het bankbed. Heel oncomfortabel, ongelijk, oneffen, bobbelig. Na het een uur op de uitgeklapte bank overdwars, diagonaal, in het midden, links en rechts liggend geprobeerd te hebben, gooi ik het matras op de grond. De oplossing. Het de volgende dag weer terugvouwen van het metalen frame tot bankvorm kost me bijna drie vingers. Mailai helpt me mijn ingeklemde vingers te bevrijden.
Door een lichte regenbui heen dragen we circa zes grote Dirk van den Broek (Vomar, Plus) tassen, drie rolkoffers, een kist, en diverse rugzakjes in drie keer van de auto naar de lift in het flatgebouw, een afstand van veertig meter. Daarna met de lift, dertien etages omhoog en naar het einde van de lange gang. De sleutel zit niet in het sleutelkluisje. Links van de deur staat een hoeveelheid tassen, spullen, voorwerpen. Na op de bel gedrukt en op de deur geklopt te hebben, duurt het nog even voor deze opengaat. Een prachtige moslima in jilbab[3] en hijab vertoont zich aan ons, glimlachend en met heldere, zelfbewuste stem. Ze begroet ons vriendelijk. We wisselen genoeglijk nog wat zinnen en nemen dan blijgemoed afscheid van haar.
Thuisgevoel
De harmonica schuifluiken bestaan uit verticale lamellen, zo’n twintig centimeter breed. Met maar één lamel open komt er genoeg licht in de kamers. Met open ramen is het lekker koel in de woning.
De eigenaar probeert een jungle te kweken in zijn woninkje, met een meterslange drakenklimop (Frans-Polynesië) die de muur siert over de lengte van de zitkamer, bomen in de enkele hoeken en armdikke takken van drie meter in de andere hoeken, spinnenplanten (graslelie, Afrika) op tafeltjes, kasten in de keuken, stekjes van de plant in glazen met water. Ik zie een Ficus benjamina (waringin of treurvijg, Zuid- en Zuidoost-Azië); een smalbladige vijg; een drakenbloedboom (geen echte boom, Afrika, Zuid-Azië, Midden-Amerika); een vioolbladplant (tabaksplant, een ficussoort, Afrika), een Philodendron erubescens (de klimplant met de rode stengel, Zuid- en Midden-Amerika), een Aloë vera (Arabische Schiereiland, Middellandse Zeegebied, Indonesië, India, …).
Wij banken op de dertiende etage aan de achterkant van de torenflat en kijken uit op andere torenflats. In de diepte tegelakkers, grasvelden maar ook kastanjebomen en wat struiken. Aan de voorkant, brede lanen geflankeerd door rijen hoge bomen. Niet ver weg het honderdenvijf hectare grote Parc de la Tête d’Or op de rechteroever van de Rhône, met een dierentuin, een rozentuin, botanische tuin, een groot meer met drie eilanden. De monumentale toegangspoort met goudkleurige ornamenten is onlangs gerestaureerd voor 1,2 twee miljoen euro.
Er is een vereniging kraaien die vanaf de vroege morgen luidkeels in gesprek zijn met elkaar en de omgeving. Het veelkelig dreinend gekras van de schare vult mijn gehoorbuizen en dringt met monotoon-ritmische stoten mijn brein in.
Groet,
Rhett Trümmer
—
Rhett Trümmer
—
Poging tot junglevorming – 11 Av. Roberto Rossellini, Lyon
Dertiende etage – 11 Av. Roberto Rossellini
Cathédrale Saint-Jean in Lyon, Frankrijk (29-4-2026)
Place de Fourvière, Lyon (29-4-2026)
Articles religieux-Souvenirs de Fourvière, Place de Fourvière
Muurschildering Fresco des Lyonnais, hoek van Quai Saint-Vincent 49 en Rue de la Martinière 2, Lyon
