Aan de bestuurders van Stichting Private Aanvulling WW en WGA (Stichting PAWW)

Correspondentie instanties/bedrijven  /  Brieven  /  Teksten

Përmacen Janëtopa – ‘Het Bedrijf’
Dekatzijnvedel 69-H
10XX YY Katzijngerrit
Bankrekening NL15 ATIR 3530 6257 06

Aan: Retouradres Stichting PAWW Postbus 35 2650 AA Berkel en Rodenrijs (geen KVK nummer)

→

De bestuurders en managers van Stichting Private Aanvulling WW en WGA, Bezuidenhoutseweg 60, 2594 AW ’s-Gravenhage (KvK nummer 66399971)

Onderwerp: Een jaar lang verkeerd geadresseerde enveloppen-met-inhoud retoursturen en meer ongemak.

Katzijngerrit, 2 februari 2026.

Aan de bestuurders en managers van Stichting Private Aanvulling WW en WGA,

Ik ontvang sinds om en nabij een jaar regelmatig en steeds veelvuldiger enveloppen-met-inhoud van ‘Stichting PAWW’, retouradres Postbus 35, 2650 AA, Berkel en Rodenrijs) voor Dekatzijnvedel 69 zonder toevoeging, gericht aan een bedrijf dat Meesterontruiming heet. De meeste (of in ieder geval een aantal) van deze brieven heb ik teruggestuurd naar het retouradres onder vermelding van ‘adres onbekend’.
 De postbode, tegenwoordig postbezorger geheten, weet zich niet goed raad met de enveloppen, want bij wie moet hij ze in de brievenbus doen: 69-H, 69-I, 69-II, of 69-III.
 Aangezien veel mensen tegenwoordig ook geen naambordje meer plaatsen bij de bel en op hun brievenbus, staat de postbezorger door dit gebrek aan de toevoeging bij de huisnummers en het ontbreken van namen vaak voor een raadsel. Hij kiest meestal voor de brievenbus met Gittfort/Janëtopa op de klep, van huisnummer 69 met de toevoeging H. Gittfort en Janëtopadat, dat zijn mijn partner en ik, zij is 62, ik 75, geen types meer om als ‘afgestudeerden met een meestertitel’ aan Meesterontruiming te doen.
 Op dit adres wonen dus twee oudere personen maar is geen bedrijf gevestigd, zeg ik nog maar eens.

Toen ik een keer, niet lang geleden, een hele stapel brieven tegelijk op de mat hoorde vallen, allemaal afkomstig van Stichting PAWW, Postbus 35, 2650 AA, Berkel en Rodenrijs, ben ik achter de postbezorger aangerend, of eigenlijk meer gesloft, die alweer een halve straat was opgeschoven en heb hem de enveloppen-met-inhoud terugbezorgd. Hij verontschuldigde zich voor het feit dat hij er niks aan kon doen, ik begreep hem heel goed, was zelf ooit een blauwe maandag postbezorger.

Voor de moeite die ik mij heb getroost, de tijd die het mij heeft gekost: om keer op keer naar de brievenbus te lopen met te retourneren enveloppen-met-inhoud, het achter de postbezorger aan rennen; voor het 1 keer telefoneren met ‘Stichting PAWW’ zonder resultaat; voor het schrijven van deze brief, en als gevolg daarvan kosten van materiaal: briefpapier, printerinkt, stroom, en niet te vergeten de prijs van de postzegel ad 4,35 euro, breng ik u kosten in rekening, een gage van 60 euro. Mocht deze niet binnen drie weken zijn voldaan (NL15 ATIR 3530 6257 06 – Përmacen J K L) dan wordt het bedrag van de gage met 10% verhoogd, en na nog eens drie weken met 20%, en zal ik uiteindelijk genoodzaakt zijn een deurwaarder in te schakelen.

Enkele dagen geleden heb ik de site van de Kamer van Koophandel bezocht om uit te zoeken hoe het zit met de echtheid van verschillende partijen: bestaat Meesterontruiming wel en geeft de Kamer van Koophandel gespecificeerde informatie over het vestigingsadres van Meesterontruiming? Verdomd, jawel, Meesterontruiming is een hit, met een KvK nummer, het is een eenmanszaak: voor ‘Het slopen en renoveren van gebouwen’, met exact adres: Dekatzijnvedel 69 II. Godvergompie. Voor wie de enveloppen-met-inhoud, gericht aan Meesterontruiming t.a.v. de directie, bedoeld zijn, is nu klipp und klar, bovendien had ik al heel lang het vermoeden dat de enveloppen-met-inhoud voor die twee daar op 2 hoog waren, mannen in de bloei van hun leven, niet oud, gezond en sterk. De bewoners op 2 hoog plaatsten geen naamplaatje bij bel en brievenbus. Ik ken ze wel van groeten – ‘Hoi buurman, alles goed?’ -, maar verder niet. Mijn achternaam en die van mijn partner zullen ze wel op het netvlies hebben want die staan zonder schaamte en angst, maar ook zonder trots op onze voordeur. Omdat het sociaal is, met name tegenover de postbezorger.

Toen ik naar Stichting PAWW, Postbus 35, 2650 AA Berkel en Rodenrijs, zocht op de site van de KvK was ik verbaasd: ‘er zijn geen resultaten (…) voor “Stichting PAWW”’, kreeg ik te lezen.
 Onderaan de brieven van Stichting PAWW, Berkel en Rodenrijs, staat echter nog een adres van de stichting, te weten: Bezuidenhoutseweg 60, 2594 AW ’s-Gravenhage, met zowaar een KvK nummer: 66399971. Dat adres, of het KvK nummer kan beter boven in de brief staan, onder het retouradres, ben ik van mening.
 De volledig uitgeschreven naam van de stichting blijkt te zijn: Stichting Private Aanvulling WW en WGA, met als doelstelling: Het als landelijke organisatie zorgdragen voor een toekomstbestendige uitvoering van de door de Sociale Partners overeengekomen Bovenwettelijke Uitkering ten behoeve van aanspraakgerechtigden (mede) in het kader van de afspraak in het Sociaal Akkoord de dato elf april tweeduizend dertien over de bovenwettelijke WW- en WGA-uitkering. Wat een prachtige doelstelling. Daarbij ben ook ik gek op het in zijn geheel uitschrijven van getallen.

Die ene keer dat ik belde met Stichting PAWW kreeg ik een vrouwelijke medewerker te spreken, aan wie ik uitlegde dat ik geen sloper ben of renoveerder. Zij leek heel verbaasd maar klonk mede heel welwillend, en ze beloofde er werk van te gaan maken. Hoe lang geleden is dat alweer? Maar na het gesprek ontving ik enkel nog meer verkeerd geadresseerde enveloppen-met-inhoud.

Hoe naïef en dom zijn ze bij Stichting PAWW eigenlijk, dacht ik op een gegeven moment, – ja, sorry: dat ze niet lijken te weten dat het correcte adres van een bedrijf, aan wie ze enveloppen-met-inhoud sturen en een jaar lang continu retour krijgen, te vinden is in het handelsregister van de KvK. Het heeft bij mij ook even geduurd voordat ik op het idee kwam, maar ik kwam er tenminste op, terwijl het voor Stichting PAWW voor de hand zou moeten liggen, nondedju, maar niet getreurd. Intussen heeft deze grap mij, zoals ik eerder schreef, meer dan nodig tijd en inspanning gekost en een postzegel, printpapier en printerinkt, ja, en díe moeten vergoed worden. Met 60 euro gage aan mij komt u er goed vanaf. Tijd is geld, ook en zelfs voor de koning der onderknuppels.

De ‘domheid’ – excuses voor het woord – van degenen die verantwoordelijk zijn voor het alsmaar versturen van enveloppen-met-inhoud naar de Dekatzijnvedel 69 zonder toevoeging, kostte de Stichting PAWW bereids veel meer: al die enveloppen die werknemers naar het verkeerde adres stuurden, sturen, al die brieven in de enveloppen, al die tijd die kantoormiep of -knuppel stak, steekt in het aanmaken van de brieven, het uitprinten en in enveloppen te steken, al dat papier, dat gepeuter in de neus, gekrab op de kop, de tijd om de enveloppen-met-inhoud te verzamelen en weg te brengen en in de PostNL-brievenbussen te steken, en ga zo maar door: alles voor de kat zijn viool⁽¹⁾. Het is zonde. Stichting PAWW is een stichting met een ‘goed’ doel, die mag geen geld over de balk kieperen.

De kogel is nu door de kerk. U gaat vanaf heden de enveloppen-met-inhoud voor Meesterontruiming naar het juiste adres sturen, – de eenmanszaak, met desondanks een ‘directeur’. Wie doet dan de ‘ontruimingen’, vraag ik me af, maar het kan me eigenlijk niet schelen. U heeft van mij op uw sodemieter gehad en gaat uw leven beteren. Inshallah – God wil het.

Ik wens u alle goeds, een solide nachtrust, een gedegen stoelgang, liefdevolle aandacht voor en ook financiële steun aan onze broeders in nood in Palestina en Oekraïne, een gezonde leefstijl en een lang gewetensvol leven.

Met vriendelijke groet,
Përmacen Janëtopa

PS. Op uw site zie ik dat ‘Het team van Stichting PAWW’ bestaat uit drie bestuursleden en zeven medewerkers⁽²⁾, maar dat de stichting ‘Voor de administratieve en technische uitvoering van de regeling (…) (samenwerken) met Idella. Wat moet ik me daarbij voorstellen? Idella is gevestigd aan de Plotterweg 24, 3821 BB Amersfoort. Nou, ja, ingewikkeld. Wie verstuurt er nou de enveloppen-met-inhoud al een jaar naar het verkeerde adres:
Stichting PAWW, Berkel en Rodenrijs;
Stichting Private Aanvulling WW en WGA, ’s-Gravenhage;
of Idella?

Ik vermoed Idella de schuld krijgt, of toch PAWW Berkel en Rodenrijs? In ieder geval zal er een manager een of meerdere werknemers ter verantwoording roepen en even lekker in de bek schijten. Het leven is mooi. Halleluja.

PPS. Misschien krijgt u wel vaker verkeerd geadresseerde enveloppen retour bestemd voor andere bedrijven dan Meesterontruiming? Check dan even het Handelsregister van de KvK voor het juiste adres. Deze raad is gratis. Met liefde.

Oh, en nog even dit: huisnummers zonder toevoeging bestaan nauwelijks in de stad, had daar aan gedacht: dus een huisnummer zonder toevoeging kan bestemd zijn voor de begane grond, doorgaans met H omschreven, of 1, 2, of 3-hoog⁽³⁾. In grotere gebouwen met meerder appartementen per etage, maakt men wel gebruik van het alfabet).

Een probleem is dat veel bewoners van huurpanden, zoals ik al zei, de laatste jaren hun naam niet meer vermelden bij de deurbel en op de klep van de brievenbus, en ook niet de naam van hun ‘bedrijf’. Dat vind ik asociaal, – nu goed!, het zij zo!, soit. Erger is dat ik de indruk krijg dat sommige mensenkinderen opzettelijk verwarring zaaien met het niet doorgeven van hun correcte adres aan instanties en bedrijven, en dat dus doen zonder toevoeging H, 1, 2, 3, A, B, C, D, enz.

Dat geldt voor alle drie de bewoners van de etages boven mij: ik krijg voortdurend de tijdschriften van abonnementen bij geloofsgemeenschappen, vakbonden en enveloppen-met-inhoud van instanties als de uwe op de mat geflatst. U begrijpt dat de postbezorger de post regelmatig op goed geluk en lukraak in verschillende brievenbussen schuift, waarna bewoners ze weer bij mij door de bus flikkeren, ’s nachts en op zondag. Ik heb besloten om al die enveloppen en tijdschriften eens in het jaar op midwinternacht in een vuurpot of -korf op te stoken in mijn tuin, onder het blijmoedig zingen van het aangrijpende ‘In The Bleak Midwinter’⁽⁴⁾.

⁽¹⁾ Voor de kat z’n viool betekent ‘voor niets, vergeefs’, ‘zinloos’. Bijvoorbeeld: ‘Ik ben voor de kat z’n viool naar de winkel gefietst, want die bleek gesloten.’
De uitdrukking is in de tweede helft van de twintigste eeuw in gebruik gekomen. Opvallend is dat er meteen al varianten in omloop kwamen: voor de kat z’n krent, kloten, kale, rozijn, snor, kanarie, blindedarm, linkeroog en het afgekorte voor de k z’n k. Tegenwoordig lijken voor de kat z’n viool en in minder mate voor de kat z’n kut gebruikelijk.
Waarschijnlijk is voor de kat z’n viool ontstaan als een eufemisme (verbloemende variant) voor de kat z’n kut/kont. Viool is namelijk al lange tijd een bekend eufemisme voor het vrouwelijk schaamdeel. Dat was zelfs al het geval met viool, een benaming voor het snaarinstrument dat beschouwd wordt als de voorloper van de vedel. In het zuiden van ons taalgebied is vedel nog steeds tamelijk gangbaar als een dubbelzinnig woord.

⁽²⁾ Ik zie 10 gelikte portretfoto’s met een hoog dots per inch-gehalte, diepe, glinsterende kleuren, gemaakt met een professionele camera en flink gefotoshopt: van het goede teveel. Een aantal van de medewerkers met opengesperde mond: ontblote, glamoureus witte tanden. Die pose-lach, zo onnatuurlijk. Ik moet dan denken aan mijn hond, als die zijn tanden ontbloot is het oppassen geblazen. Alle portretten zijn gemaakt tegen een duistere achtergrond: de bestuursleden, drie grijzende mannen, gefotografeerd tot aan de ellenbogen, (2 met de armen over elkaar, nummer 3 met de handen voor de edele delen); het team van ondersteuners zichtbaar van hoofd tot ongeveer het borstbeen. Bestuurder Benne van Popta draagt een klein strikje met een rozet, een zogeheten baton, op de revers van zijn jasje: als bewijs dat hij benoemd is tot Officier in de Orde van Oranje Nassau.

⁽³⁾ Een benedenwoning  wordt nog vaak met ‘huis’ aangeduid (afgekort ‘hs’) en hebben de bovenwoningen opvolgende Romeinse cijfers, uitgesproken als een-hoog, twee-hoog enz. De toevoeging ‘sous’ wordt gebruikt voor het souterrain. Sinds 1995 is dit systeem afgeschaft en vervangen door ‘h’, ‘1’, ‘2’ etc. 

⁽⁴⁾ In the bleak midwinter

Onder voorbehoud van verschrijvingen, typefouten, en dies meer – info@tabugalerie.nl

Correspondentie instanties/bedrijven  /  Brieven  /  Teksten