Leesvoorstel → Over de pijnlijke, onlogische, onmenselijke en onzinnige motie van Sylvana Simons BNNVARA – Opinie – Rutger van Eijken (15-07-2021)
(…) Ik ben benieuwd naar de gedachten die door Simons’ hoofd gingen toen zij deze motie opstelde. Het lijkt nu een typisch document van een beste stuurvrouw die aan de wal staat en die iedere koers van de schipper op zee afkeurt. Nogal makkelijk. Populistisch ook. Het volk zal smullen van alle verwijten: de lockdown pakte verkeerd uit, de versoepelingen pakten verkeerd uit en Simons wekt de indruk dat zij het allemaal beter had kunnen doen zonder doden, zonder langdurig zieken en zonder schade aan de economie. Daarmee maakt zij zichzelf tot de beste premier die we nooit gehad hebben of tot een sporter die een wedstrijd won die nooit gespeeld is. Nogal makkelijk allemaal en pijnlijk en diskwalificerend voor de mensen in de uitvoering.
De motie van Simons is haast een vorm van utopisch denken. Een geloof in een aanpak in een wereld die volledig te beheersen is. Het is een technisch-instrumentele benadering van de werkelijkheid. Systeemdenken waar we juist verlangen naar een gerichtheid op de leefwereld en de menselijke maat. Die menselijke maat was er niet in deze motie. In geen enkel opzicht. Dit was niet meedenken, maar tegendenken. Niet bouwen, maar slopen. Niet verdiepend, maar oppervlakkig veroordelend. Een motie die inlevingsvermogen ontbeert. Een motie waar niemand iets aan heeft.
(…) Ik ben benieuwd naar de gedachten die door Simons’ hoofd gingen toen zij deze motie opstelde. Het lijkt nu een typisch document van een beste stuurvrouw die aan de wal staat en die iedere koers van de schipper op zee afkeurt. Nogal makkelijk. Populistisch ook. Het volk zal smullen van alle verwijten: de lockdown pakte verkeerd uit, de versoepelingen pakten verkeerd uit en Simons wekt de indruk dat zij het allemaal beter had kunnen doen zonder doden, zonder langdurig zieken en zonder schade aan de economie. Daarmee maakt zij zichzelf tot de beste premier die we nooit gehad hebben of tot een sporter die een wedstrijd won die nooit gespeeld is. Nogal makkelijk allemaal en pijnlijk en diskwalificerend voor de mensen in de uitvoering.
De motie van Simons is haast een vorm van utopisch denken. Een geloof in een aanpak in een wereld die volledig te beheersen is. Het is een technisch-instrumentele benadering van de werkelijkheid. Systeemdenken waar we juist verlangen naar een gerichtheid op de leefwereld en de menselijke maat. Die menselijke maat was er niet in deze motie. In geen enkel opzicht. Dit was niet meedenken, maar tegendenken. Niet bouwen, maar slopen. Niet verdiepend, maar oppervlakkig veroordelend. Een motie die inlevingsvermogen ontbeert. Een motie waar niemand iets aan heeft.
Leesvoorstel → Sylvana Simons: nieuwe Oprah of talentloze vrouw? De Limburger – jyfe02 (20-05-2016)
(…) Broer Kenneth noemt die opmerkelijke carrièreswitches bewonderenswaardig. “Anderen zijn nep: die kiezen voor veilig. Sylvana gaat voor dingen waar zij in gelooft. Ik ben apetrots op haar. Ze is van nonsensprogramma’s opgeklommen richting maatschappelijk debat en politieke arena. Dat getuigt van ondernemingszin en ontwikkeling. Ze is een intelligente vrouw. Veel mensen gunnen haar dat succes niet. Dat in combinatie met een uitgesproken opvatting zorgt ervoor dat ze een hoop bagger over zich krijgt uitgestort.” Voormalig tv-coryfee Catherine Keyl, die Simons goed leerde kennen door haar boek De kleur van succes, onderschrijft die uitspraak van Leeuwin deels. “Vrouwen met een mening roepen weerstand op. Zeker een zwarte vrouw. En ook nog een mooie vrouw. Dan moet je je mond houden en de sexy stoeipoes uithangen. Ik waardeer haar lef.” Maar de recente kritiek die Simons nu oogst, komt ook nog ergens anders vandaan, vindt Keyl. “Ik dacht here god, sluit ze zich nu aan bij DENK dat ze de aanhouding van Ebru Umar prima vond? Brrrr. Sorry hoor, daar snap ik niks van. Dan ben je verkeerd bezig. Maar ja, ik vermoed dat ze gewoon praktisch denkt. Het is handig als je wat ouder wordt om een politieke carrière te ambiëren boven die in tv-land.”
GeenStijl-boegbeeld Jan Roos, die in de media regelmatig botste met Simons, verwijt de politica in spe terminaal opportunisme. Bovendien heeft zij van gekwetsheid haar vak gemaakt, zegt hij. “Simons gedraagt zich alsof ze de discriminatiestrijd van Martin Luther King en Rosa Parks in de jaren 60 voert. Dat hoeft zij anno 2016 in Nederland absoluut niet te doen. Ze heeft altijd goede banen, aandacht en witte mannen gehad zonder dat ik haar heb kunnen betrappen op enig talent. Waarom je zo afzetten terwijl je altijd als royalty bent behandeld?
Waarschijnlijk vanwege aandacht. Ze ontdekte racisme als gat in de markt en denkt nu de belangstelling voor de Zwarte Pieten-riedel wegebt: dan trek ik die kroeshaartroef om een politieke loopbaan in gang te zetten. Werkelijk stuitend. Maar ergens ook weer knap dat ze zonder iets te kunnen zover komt.”
GeenStijl-boegbeeld Jan Roos, die in de media regelmatig botste met Simons, verwijt de politica in spe terminaal opportunisme. Bovendien heeft zij van gekwetsheid haar vak gemaakt, zegt hij. “Simons gedraagt zich alsof ze de discriminatiestrijd van Martin Luther King en Rosa Parks in de jaren 60 voert. Dat hoeft zij anno 2016 in Nederland absoluut niet te doen. Ze heeft altijd goede banen, aandacht en witte mannen gehad zonder dat ik haar heb kunnen betrappen op enig talent. Waarom je zo afzetten terwijl je altijd als royalty bent behandeld?
Waarschijnlijk vanwege aandacht. Ze ontdekte racisme als gat in de markt en denkt nu de belangstelling voor de Zwarte Pieten-riedel wegebt: dan trek ik die kroeshaartroef om een politieke loopbaan in gang te zetten. Werkelijk stuitend. Maar ergens ook weer knap dat ze zonder iets te kunnen zover komt.”